Herinneringen in Bronbeek
Mail Facebook Twitter Instagram

15 maart 2015

 

In Arnhem bevindt zich het landgoed Bronbeek. Het is een tehuis voor oud militairen en tegelijkertijd een museum dat het Indische verleden herdenkt. De foto hierboven is genomen in 1963; een aantal bewoners/veteranen rusten uit naast het K.N.I.L. monument. (K.N.I.L. = Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger).

 

Een paar jaar geleden bezocht ik het landgoed omdat er een familiedag werd gehouden. In de stamboom van mijn man zit een tak van de familie Bokhout met Indonesisch bloed en we gaven er een presentatie over hoe onze families aan elkaar verwant waren. Het was een stralende dag en we aten buiten op het terras van het restaurant "Kumpulan" een Indonesische rijsttafel. Ook al was het niet onze directe familie, we voelden ons echt thuis bij hen.

 

Voorafgaand aan de presentatie bekeken mijn man en ik het museum waar het koloniale verleden tot leven kwam. Er ging een wereld voor me open. Van dit stukje vaderlandse geschiedenis wist ik heel weinig af.

 

Twee oudere heren begroetten ons terwijl we door de expositiezalen dwaalden. Op hun gemak zaten ze op een bankje en kletsten met elkaar. Het museum bleek ook een tehuis voor veteranen te zijn. Ik vond dat een mooi idee. Deze mannen waren daar echt geweest en ik wilde ze eigenlijk vragen hoe ze dat ervaren hadden. Maar ik durfde niet goed en we liepen verder.

 

Dat voor sommige veteranen de herinneringen heftig kunnen zijn, weten we inmiddels. Steeds vaker komen er verhalen naar buiten over de Nederlands-Indische tijd. Zo las ik in een artikel bij omroep Gelderland dat een inwoner van Bronbeek verhuist, omdat hij de foto’s van de nieuwe tentoonstelling over de Politionele Acties te heftig vindt. Tranen in mijn ogen kreeg ik toen ik het las. Wat afschuwelijk voor die meneer dat hij daar zo’n last van heeft.

 

Ik weet wel dat lang niet iedereen zo veel last heeft van zijn herinneringen, maar deze periode uit onze geschiedenis is erg onderbelicht. Het is een van de redenen waarom ik Tropenjaren wilde schrijven.

 

We kunnen het verleden niet veranderen. We kunnen wel leren hoe we omgaan met onze eigen geschiedenis. Het is mooi hoe dat in de tentoonstelling "Oorlog! Van Indië tot Indonesië 1945-1950" tot uitdrukking wordt gebracht. Beide kanten worden belicht: de Nederlandse en de Indonesische. We hebben nu eenmaal een verleden dat ons met elkaar verbindt.

 

Ik ga zeker een bezoek brengen aan de tentoonstelling in Bronbeek. Het schrijven van Tropenjaren ligt alweer achter mij en het boek ligt in de winkel, maar als je je eenmaal verbonden voelt met een onderwerp, blijft het je intrigeren.

 

Lees hier meer over het Koninklijk Tehuis voor Oud-Militairen en Museum Bronbeek.

Lees hier meer over de tentoonstelling "Oorlog! Van Indië tot Indonesië 1945-1950".

Lees hier meer over de bewoner die last heeft van de tentoonstelling.

 

Klik hieronder voor een uitzending van Omroep Gelderland van 5 minuten, waarin een veteraan die tijdens de Politionele Acties voor Nederland heeft gevochten, vertelt over zijn ervaringen.

 

 

Reageren

Terug naar de blogpagina