Schoenen
Mail Facebook Twitter Instagram

9 maart 2013

De schoenen

 

Nu de boekpresentatie en het uitkomen van De laatste winter bijna een feit zijn, besloot ik me maar eens te buigen over mijn nieuwe outfit. Die was redelijk snel gevonden, maar nu moesten er nog schoenen bij. Gelukkig was de verkoopster iemand die meedacht en ook de schoenen waren binnen een half uur gekocht. Waarom moeilijk doen als je meteen tegenkomt wat je hebben wilt?

 

Hierdoor moest ik toch weer aan de oorlog denken. Een vreemde gedachtesprong misschien, maar ik heb nu eenmaal veel fantasie.

 

In De laatste winter wordt het dagelijks leven van de oorlog beschreven en het nijpend tekort aan allerlei dingen die wij nu vanzelfsprekend vinden. Zo waren kleding en schoenen tot ver na de oorlog op de bon en heel lastig te krijgen. Er werden soms beurzen georganiseerd waar je kleren kon ruilen en de schoenmakers zetten lapjes leer op de schoenen die meestal houten hakken en zolen hadden.

 

Mensen die zich de oorlog nog herinneren vertelden me dat je vooral heel lastig aan schoeisel kwam. Daarom droeg men vaak te kleine of te grote schoenen, hadden sommige meisjes mannenlaarzen aan hun voeten en werden ze tot in den treure gerepareerd. In de literatuur die ik bestudeerd heb las ik hoe vindingrijk de mensen waren geworden. Jurken werden uit parachutestof gehaald of uit oude regenjassen geknipt. Sommige rokken bestonden uit verschillende lapjes gekleurde stof.

 

Volgens mij deden de vrouwen net zo hard hun best om er mooi uit te zien als nu, maar moesten het met minder middelen doen. Ook Anne Frank beschrijft in haar dagboek hoe blij ze was met een nieuwe blouse of jurk die haar ‘helpers’ kwamen brengen. Voor opgroeiende jongens en meisjes moet het sowieso moeilijk geweest zijn omdat de oorlog natuurlijk geen rekening houdt met zoiets lastigs als groeien. Hoeveel moeders en vaders hebben niet met de handen in het haar gezeten als hun kind zijn of haar kleren niet meer paste?

 

En dan onze luxe: wij hebben meestal –zeker als vrouw- een aantal schoenen in allerlei kleuren en vormen. Een schoen voor een speciale gelegenheid, een schoen om mee te wandelen, een winterschoen en een voor ‘dat tussenin weer’. Sandalen, met hak, flatjes, snowboots, uggs. Wij vinden het heel gewoon, maar in feite is het een luxe.

 

Waarvan acte. Toch heeft deze gedachte me absoluut niet weerhouden om de blauwe schoenen te kopen die zo perfect bij de rest van mijn kleding voor 22 maart 2013 en mijn eerste boekpresentatie passen. Maar het is goed om er af en toe bij stil te staan dat het in de jaren ´30 en ´40 niet zo vanzelfsprekend was.

 

Reageren

Terug naar de blogpagina