Ideeën
Mail Facebook Twitter Instagram

20 juni 2013


Mensen vragen soms of je als schrijver maar zit te wachten totdat je inspiratie hebt. Volgens mij is het met schrijvers net zoals met iedereen die een creatief beroep heeft: je moet talent hebben, en inspiratie, maar je moet ook vooral hard werken, zelfdiscipline hebben en niet te gauw met je eigen maaksel tevreden zijn.

 

Je kunt zelfs te veel inspiratie hebben. Als je als schrijver over je werk aan het nadenken bent dan heb je (als het goed is) een constante aanvoer van ideeën. Ik klaag er niet over, verre van dat, maar het zou fijn zijn als die ideeën netjes zouden wachten tot ze aan de beurt waren. Maar dat doen ze niet, en terwijl ik aan mijn tweede boek aan het schrijven ben dringen al die ideeën voor nieuwe boeken zich aan mij op. Ze zijn geweldig, die ideeën, en ik zou ze meteen ten uitvoer willen brengen, maar dan zou ik nooit een boek afmaken: ik heb nu even geen afleiding nodig.

 

Ik heb goed nieuws: ik kan vertellen dat Boek 2 vordert, dankzij mijn zelfdiscipline. Het is nu bijna zover dat ik een eerste versie naar mijn uitgever ga sturen. Een fantastisch moment, want als je tweede boek bijna uit komt, ben je geen debutant meer, een nieuwe fase in mijn schrijverschap. En omdat ik intussen een beetje weet hoe het werkt met redigeren en herschrijven, kijk ik uit naar dat proces van vervolmaking van het boek.

 

Maar het is ook spannend: zal het goed genoeg zijn? Ik denk dat je als schrijver altijd een beetje bang bent voor het moment dat je je maaksel, waar je maanden aan hebt gewerkt, de wereld in stuurt. Of zou dat na het tiende boek anders zijn?

 

Maar ik heb ook slecht nieuws: ik heb een probleem. Boek 3 dringt. Boek 3 dringt steeds maar harder en moet met grof geweld geweerd worden uit mijn gedachten. Ik ben helemaal gegrepen door het Idee. Boek 3 moet namelijk het Boek worden dat ‘De laatste winter’ en Boek 2 met elkaar verbindt. Het worden drie boeken die los van elkaar gelezen kunnen worden, maar ook bij elkaar horen.

 

Wat doe je als je een Idee hebt dat steeds maar onuitgenodigd op visite komt in je gedachten?

 

Je schrijft het op en probeert je te concentreren op waar je mee bezig was. Als je dat niet deed, zou er nooit iets afkomen. Maar wat is het moeilijk als je brein verhalen verzint zonder dat jij er controle over hebt. Wat is het lastig om een nog niet voltooid manuscript niet even opzij te schuiven en aan dat andere mooie Idee te beginnen.

 

Ik moet nog even wachten. Zelfdiscipline en hard werken. Eerst dit ene en dan pas dat andere. En hard doorschrijven, want als het ene verhaal af is, heb ik weer ruimte voor het nieuwe verhaal. Aan het werk dus. En, misschien een niet onbelangrijk detail: ook mijn uitgever overtuigen van het Geweldige Idee, en dat boek 3 er dus ook moet komen!

 

Reageren

Terug naar de blogpagina