Hoe belangrijk is tijd?
Mail Facebook Twitter Instagram

14 juni 2013

 

‘Ik raak steeds in de war met de tijd,’ verzuchtte ik laatst tegen mijn vriendin Simone van der Vlugt. We dronken thee, zoals we dat al jaren doen en hadden het natuurlijk ook over schrijven, naast alle andere dingen die ons bezighouden. In ieder geval hebben we altijd gespreksstof. Het is maar goed dat we bijvoorbeeld niet drie keer in de week afspreken, anders hielden we geen tijd over om te schrijven.

 

Ik refereerde aan mijn tweede boek, waar ik nu aan bezig ben, en waar ook nu historische gebeurtenissen een groot deel van het kader van het verhaal vormen. Soms is dat lastig, vooral als je veel bronnen gebruikt.

 

‘Maak dan een tijdlijn,’ antwoordde ze. ‘En hang hem op de deur van je werkkamer.’

Ik volgde haar advies op en nu loop ik steeds van de computer naar de deur, in plaats van dat ik eerst allerlei boekjes door moet bladeren om te zoeken waar dat ene stukje informatie ook alweer staat wat ik nodig heb. En dat ik natuurlijk op het moment van zoeken nooit kan vinden. De tijdlijn werkt een heel stuk beter, in ieder geval.

 

Bij het schrijven van De laatste winter had ik ook een tijdlijn, maar die was om de een of andere manier minder ingewikkeld. De grote gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog hadden andere mensen al voor me op een rijtje gezet. Ik had hem wel tijdens het schrijven naast me liggen, want de meeste dingen kende ik toch net niet uit mijn hoofd.

 

De gebeurtenissen van de Razzia van Putten besloegen één dag en één nacht en ook dat was goed gedocumenteerd.

 

De tijdlijn in het concentratiekamp Neuengamme was nog minder moeilijk. In het kamp bestond eigenlijk geen tijd. De dagindeling was daar hetzelfde en de gevangenen hadden verder geen besef van tijd. Ik moest alleen zorgen dat de lijnen van de twee verhalen op het juiste moment bij elkaar kwamen en dat was niet zo moeilijk omdat ik het verloop van alle situaties in het boek per hoofdstuk al van te voren had opgeschreven.

 

Dus met tijdlijnen werkte ik al wel, maar op een andere manier.

 

In het tweede boek zijn de gebeurtenissen die ik nodig heb in eerste instantie in een paar uur samen te vatten. Maar omdat er daarna weer een heleboel gevolgen zijn die zich uitstrekken over een paar maanden, haalde ik op een gegeven moment alles door elkaar en juist bij een historisch boek is dat niet de bedoeling.

 

De tijdlijn geeft eigenlijk de grens aan waarbinnen je je verhaal moet plaatsen.

 

Ook in het volgende boek zijn er twee verhaallijnen. Ze hebben met elkaar te maken en ook weer niet. Toch moeten ze op een gegeven moment bij elkaar komen en naast de historische tijdlijn heb ik ook hier weer te maken met de tijd in de verhaallijnen.

 

Als schrijver ben je eigenlijk voortdurend bezig met tijd: de tijd in je boek maar ook je deadline. Die van de verschijningsdatum bijvoorbeeld, of die van een inleverdatum. Die laatste komt er alweer snel aan.

 

Waarmee ik maar wil aangeven hoe belangrijk het is dat je de tijd in de gaten houdt.

 

Reageren

Terug naar de blogpagina